Laten we euthanasie bij ondraaglijk psychisch lijden meer bespreekbaar maken

Home > Info > Ingezonden > Laten we euthanasie bij ondraaglijk psychisch lijden meer bespreekbaar maken

Op 14 mei 2024 overleed mijn zus Daphne (33) door middel van euthanasie. Euthanasie waar zij en wij samen voor hebben gestreden. Dit bericht is geschreven uit liefde voor haar. Het is geen promopraatje, maar heeft als doel meer bespreekbaarheid, begrip of een ‘oh-momentje’ te creëren.

Dat we samen naar Daphne’s afscheid toe hebben mogen werken is onbeschrijfelijk waardevol. Hoe dubbel en moeilijk dat ook is. Het is nogal wat als de persoon waarvan je het allermeest houdt de wereld verlaat. Ik zag het, ik begreep het en ik stond en sta nog steeds met volle 100% achter haar keuze. Daarnaast mocht ik erbij zijn, haar liefdevol in slaap ‘aaien’. Een waardig afscheid.

Vlak voor haar overlijden hielp Daph bij het verstrekken van informatie over dit onderwerp in de zorg. Meerdere zorginstellingen meldden zich met het bericht dezelfde interesse te hebben. Dit onderwerp is nog zo onbekend en onwennig in de GGZ. Het popt wel vaker op in de media, de taboesfeer lijkt er iets vanaf te gaan. Toch is het niet zo vanzelfsprekend en loop je tegen diverse hobbels aan. Bijvoorbeeld iets ‘simpels’ als het vinden van een hospice bleek een hobbel. Zo waren er nog veel meer. We zijn er nog lang niet.

‘Wat had ze dan precies?’ Het verhaal van mijn zus kan ik niet in één berichtje samenvatten. Dat ga ik ook niet proberen. Het komt erop neer dat ze heel lang uitzichtloos en ondragelijk psychisch heeft geleden. Geloof mij, dat was zo. Ze heeft het echt geprobeerd.

Gelukkig komt het ook met een groot deel van de personen die hierdoor lijden weer goed. Met de juiste hulp en de juiste zorg. Maar alsjeblieft, laten we ook erkennen dat het voor sommigen niet (meer) lukt. Dit kan dus ook psychisch zijn, niet enkel lichamelijk. Goed om even te benoemen is hoe vaak ik ‘ja, maar diegene was écht ziek’, voorbij heb horen komen, doelend op een lichamelijk ziek persoon. Lieve allemaal: psychisch ziek zijn is ook ziek zijn.

Ondanks het lijden is mijn zus nooit gestopt met zus zijn. Lachen, luisteren en ouwehoeren: het was niet alleen maar donker en duister. We hebben ook in de moeilijke tijden nog mooie momenten kunnen creëren. Het zien van mij, familie en haar vele vriendinnen noemde ze overleven. Het lijden voerde de boventoon en ondanks vele (pogingen tot) behandelingen, lukte het leven niet. Ze doneerde overigens haar organen, waar anderen mee geholpen zijn om juist wel verder te leven.

Dat Daphne zo voor anderen klaarstond en geliefd was onder heel veel mensen bleek nog meer op haar uitvaart. Wat een mensen! Daphne was leerkracht in het basisonderwijs en verstond haar vak heel goed. Naast vele vrienden en vriendinnen waren er ook veel (oud-)leerlingen met hun ouders. Op haar kist en op houten hartjes zijn veel teksten en dankwoorden geschreven, ook door kinderen. 

Een collega vertelde me naderhand dat ze een ‘meisje in een donker kamertje’ had verwacht op de foto’s tijdens de dienst. Niets bleek minder waar en ze was aangenaam verrast van de impressie die ze daar van Daphne gekregen heeft. Nog een duidelijk signaal dat psychische problemen niet zichtbaar hoeven te zijn. 

Afgelopen 14 mei was een hele spannende, verdrietige maar ook mooie dag. Wij zijn zo dankbaar dat we samen op deze manier afscheid konden nemen. Het is wellicht wat gek om te lezen – en voor mij om te zeggen -, maar ik heb Daph nog nooit zo blij gelukkig gezien als op die dag. Dit was simpelweg omdat ze mocht gaan, ze mocht echt eindelijk. 

Heel veel dank aan: jou, de lezer die dit bericht heeft uitgelezen, de liefdevolle zorg van de behandelaren en verzorgers van Daphne, haar vriendinnen en hun onvoorwaardelijke steun, collega’s, het Hospice in Zutphen, ISALA Zwolle, mijn vrienden en vriendinnen, familie & collega’s en last but not least: onze huisarts en Menno Oosterhoff voor hun vakbekwaamheid, begrip, hulp en persoonlijke begeleiding.

Met ons komt het wel weer goed. Tijd zal het leren. Daph blijft voor altijd in ons hart ❤

Gerelateerd

Mijn twilight zone

Ik zit zelf in een euthanasietraject. Ik noem het een twilightzone; niet dood, niet levend. Niet wetend welke kant het uit gaat. Ik ben niet

Lees verder »

Nieuwsbrief ontvangen?

Wil je graag op de hoogte blijven van onze activiteiten? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Naam(Vereist)
Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

"*" geeft vereiste velden aan

Gegevens hulpvrager

Naam*
DD dash MM dash JJJJ
Naam contactpersoon
Wat zijn de klachten die tot je euthanasieverzoek leiden ?
Wat zijn de klachten die tot je euthanasieverzoek leiden ?
Aangemeld bij Expertisecentrum Euthanasie?
Bijv. wachtend na aanmelding, afgewezen, wachtend op spreekuur, op wachtlijst voor soma plus team of op wachtlijst team met psychiater, al team toegewezen?
Vertel ons waar we je mee kunnen helpen.
Is er nog iets wat we moeten weten?

Akkoord

Nieuwsbrief
Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.