“We zitten nog in de denkfase, maar we willen kijken of in Baarn een plek is te vinden voor een blauwe boom, zodat ook hier meer aandacht komt voor psychisch lijden.” Margreet Scheerder is sinds april penningmeester van de Stichting KEA en ervaringsdeskundige.
Haar echtgenoot Hans Scheerder heeft op 4 juli 2025 euthanasie gekregen vanwege ondraaglijk psycisch lijden. “Dat traject heeft bijna een jaar geduurd en was op zich al onmenselijk.”
Stichting KEA (Kenniscentrum Euthanasie bij psychische Aandoeningen) is drie jaar geleden opgericht met als doel kennis over en begrip voor euthanasie bij psychische aandoeningen vergroten, en de toegankelijk- heid van euthanasietrajecten verbeteren.,,Ik ben na het overlijden van Hans via lotgeno- tencontact bij de stichting terechtgekomen”. legt Margreet Scheerder uit. De oprichters van de stichting zijn Mireille Verhoof, die een dochter verloor via euthanasie door psychisch lijden en de psychiaters Menno Oosterhoff en Kit Vanmechelen. Toen Mireille aftrad, heb ik me aangemeld als bestuurslid. Omdat financiën mijn specialiteit zijn, ben ik penningmeester geworden. Ik voel me er op mijn plek, ondanks de beladenheid van het onderwerp, en heb het gevoel het werk van Hans, aandacht vragen voor psychisch lijden, te kunnen voortzetten.”
BLUE TREE PROJECT Een van de projecten waar Stichting KEA zich voor inzet is het internationale Blue Tree Project, de blauwe boom. Deze boom staat symbool voor jongeren voor wie het leven ondraaglijk werd door psychisch lijden. Het project is in 2019 begonnen in Australië. Inmiddels zijn er wereldwijd 1.634 bomen geregistreerd. In Nederland is de eerste blauwgeschilderde boom in juni 2025 onthuld in het Wilhelminapark in Breda. Scheerder hoopt zo’n boom ook in Baarn te kunnen realiseren.
Het is een mooi symbool. Bij KEA hebben we twee soorten hulpvragers, naasten/nabestaanden en patiënten. Ik leid patiënten en naasten van mensen die euthanasie willen, in het traject zitten, of al hebben gekregen naar het forum en de online bijeenkomsten. Daar zijn ook moeders bij.” Dorsthuys-eigenaar Ruud Bouwman, op wiens terras het gesprek plaatsvindt en die het echtpaar Scheerder goed kent, is warm pleitbezorger. Ik ken zo al drie situaties van mensen voor wie psychisch lijden heel actueel is, waarvan de kinderen suicidaal zijn. Dat is verschrikkelijk en geeft wel aan dat het een probleem is waar aandacht voor moet zijn.”
“Euthanasie bij kanker is meer geaccepteerd”, weet Scheerder. “We hebben meer dan een jaar in het euthanasietraject gezeten. Hans hield een dagboek bij. De dag dat hij hoorde dat hij euthanasie zou krijgen, schreef hij dat hij blij was dat hij eindelijk rust zou vinden. Het begint bij erkennen, herkennen en luisteren.” Op 22 juli 2024 ging Hans Scheerder naar zijn huisarts om te vertellen dat hij euthanasie wilde. Zijn huisarts verwees hem door naar het Expertisecentrum Euthanasie. Daar heeft hij zich meteen aangemeld. Kort daarna bleek Hans zijn eigen psychiater bereid het traject met hem te lopen, op voorwaarde dat hij had voldaan aan de richtlijn. Vervolgens brak er een lange periode aan waarin Hans eerst verschillende medicijnen moest slikken in de hoop dat die hem van zijn suïcidale gedachten zouden afhouden. Dat gebeurde helaas niet.”
SUÏCIDALE KLACHTEN. In december 2023 is hij opgenomen in ziekenhuis Tergooi vanwege zijn suïcidale klachten. Uiteindelijk werd in mei 2025 door de beoordelend arts geconcludeerd dat het medicijnentraject niet had geholpen. Toen wist ik ook: alle hoop is dus verloren. Op 23 mei kwam nog een second opinion-psychiater aan huis. Uiteindelijk bepaalt dus één iemand of je op een humane manier mag sterven. Daarvoor werd op 6 juni akkoord gegeven en was het vervolgens een zaak van agenda’s trekken. Uiteindelijk werd 4 juli de datum dat Hans euthanasie zou krijgen. We hebben ’s ochtends nog in kleine kring koffie gedronken en samen geluncht. Daarna kwam de arts en kreeg Hans zijn rust.”
Het interview verscheen op dinsdag 20 juni 2026 in de Baarnsche Courant en is hier geplaatst met toestemming van de journaliste Christine Schut.