Onlangs rondde Marcella Kan haar opleiding af tot Geestelijk Begeleider aan de Academie voor Geesteswetenschappen. Haar eindscriptie Ruimte voor Twijfel gaat over de betekenis van geestelijk begeleiders bij euthanasievragen vanuit psychisch lijden.
Ze pleit voor een grotere rol van geestelijk verzorgers bij de zorg en ondersteuning van mensen met alle vragen en twijfels die over leven en dood gaan én de begeleiding van hulpverleners die met deze personen te maken krijgen. De geestelijk begeleider is een professional die, onbevangen en zonder oordeel, ruimte kan bieden aan existentiële vragen over leven, dood en zingeving. Ook is ze voorstander van een stevige, vanzelfsprekende inbedding van deze begeleiding. “Laat mensen die zo zwaar psychisch lijden dat zij naar de dood kijken als verlossing, niet alleen met hun gedachten en laat die begeleiding niet over aan het toeval”.